Het leven van Abraham Hans

Zijn succes duurt voort

De jeugd had Abraham Hans ontdekt. In totaal zouden er tijdens het leven van Hans 865 werkjes verschijnen. Nadien zet zijn zoon Willem de traditie verder en wordt de totale kinderbibliotheek 1580 werkjes groot.
Het grote succes van de A. Hans kinderbibliotheek trekt evenwel de aandacht van de katholieke overheid.
Met lede ogen en met groeiende ongerustheid zagen zij dat de protestantse Hans het idool werd van de katholieke jeugd.
Zijn boekjes werden op verschillende scholen verboden lectuur en wie betrapt werd op het stiekem lezen van een Hanske kreeg daarvoor een klinkende oorveeg als beloning.
Op bepaalde scholen werden zelfs de ouders van het ernstige feit op de hoogte gebracht en in hardnekkige gevallen werd met wegzending van de school gedreigd.
Een maatregel die ook toen voor gevolg had dat Hans nog meer werd gelezen. Verlichte geesten uit het katholieke milieu zagen na verloop van tijd ook wel in dat dit een foutieve redenering was en zij stichtten in 1930 eveneens een kinderreeks: de "Vlaamse Filmkens".Van formaat en uitzicht waren ze hetzelfde als de Hanskens.
Zij kenden eveneens een groot succes.
Het was een gedurfde onderneming voor Hans om wekelijks zo een boekje klaar te hebben, maar meestal nam het schrijven ervan niet meer tijd in beslag dan het roken van een sigaar. Toch deed hij nu en dan beroep op een gastschrijver.

Stilaan echter begonnen de vervoermogelijkheden Hans parten te spelen. Verre streken bereizen met de fiets of met het openbaar vervoer waren wel niet de ideale reisgelegenheden om een vlugge verslaggeving te waarborgen.
In 1928 besluit Abraham Hans dan ook een auto te kopen en zijn keus valt op een zwarte Ford, een robuuste auto in die tijd.
Hij was te Kontich een van de eersten die er met een wagen rondtoerde. Ook zijn familie maakt gretig gebruik van dat vervoermiddel. Bij alle belangrijke gebeurtenissen in het land is Hans nu aanwezig.
Voor "Het Laatste Nieuws" verslaat hij belangrijke assisenprocessen zoals van de moorden te Beernem, de bende Nauwelaerts, de bende Vanhoe-Verstuyft en vele andere.
Eerst bezoekt hij de plaats waar de misdaad is gebeurd en waarheidsgetrouw beschrijft hij tot in detail het verloop van het proces en alhoewel hij de grootste moordenaars ontmoet en hun wandaden, beschrijft blijft hij een heftig voorstander van het afschaffen van de doodstraf in België. Bij het schrijverstalent van Abraham Hans kwam ook veel handelsgeest van pas. Immers, na het verschijnen van zijn romans in "Het Laatste Nieuws", werden zij door verschillende uitgeverijen op de markt gebracht. Zo zijn er: uitgeverij Hoste te Brussel, uitgeverij Lode Opdebeeck te Antwerpen, uitgeverij gebroeders Hans te Kontich, uitgeverij B.H.Hans Kontich en vanaf 1933 gaf Hans zelf een aantal volksboeken uit in zijn eigen uitgeverij A. Hans - Vandermeulen Kontich. Later verschenen talrijke heruitgaven bij: uitgeverij Wilco te Brussel, uitgeverij Innova te Gent, uitgeverij de Schorpioen te Strombeek-Bever en als laatste uitgeverij Helios te Kapellen.
Bij sommige van die heruitgaven werd de tekst bewerkt of ingekort en soms totaal gewijzigd.
Daardoor zijn bepaalde heruitgaven waardeloos. Op zijn villa "Houthulst" te Kontich heerste in de jaren dertig , ondanks de algemene crisis toch een zekere welvaart.
Abraham Hans brengt met zijn schrijverstalent een aardige duit in het zakje en zijn echtgenote beheert het met de spreekwoordelijke Hollandse zuinigheid. Toch verblijft het gezin Hans graag te Knokke, toen nog een opkomende badplaats. Daar kwam heel de familie meegenieten van het Vlaamse strand. Meestal verbleven zij in villa Siegfried doch later zou hij villa Marion verwerven op de Leopoldlaan.
In 1933 werd de hardwerkende en rusteloze Hans opgenomen in het ziekenhuis te Mechelen voor een heelkundige ingreep.
De Vlaamse lezersmassa betoonde hem bij deze ziekte haar genegenheid.
Hij genas en begon terug aan het vroeger ritme te werken. In 1934 naar aanleiding van het verschijnen van het 500-ste exemplaar van de kinderbibliotheek, werd rond Hans een grote huldeviering opgezet waarbij allerlei grote namen uit die tijd toetraden tot een speciaal in het leven geroepen huldecomité. De feestelijkheden begonnen op zaterdag 28 april 1934 met een plaatselijke volkshulde te Kontich; op zondag 29 april 1934 vond de algemene volkshulde plaats in de nokvolle Koninklijke Vlaamse Schouwburg te Brussel.
De feeststemming wordt in "Het Laatste Nieuws" van 30 april 1934 beschreven als volgt:

"Een ochtend met de klaarste zon en de blauwste hemel van de wereld. Nu wordt Hans gevierd te Brussel. Zo gebeurt zijn hulde op een dag gelijk hij er zoveel beschreven heeft in zijn boeken: 'Op een mooie zomermorgen trokken Lena en Elza naar het bos waarover de lente hing te blinken'. Hij trekt naar de hoofdstad waar de vrienden wachten om hem te zeggen, eens allemaal tezamen, hoe ze van hem en van zijn werk houden. Hij sluit de deur van zijn 'Houthulst' waar al die bloemen liggen te geuren hem van alle kanten toegezonden. Hij trekt door Kontich waar de vlaggen hem nog nawuiven als vriendelijke feesthanden terwijl de mensen hem goede dag naroepen. Wat moet er in hem omgaan sedert hij al die blijken van genegenheid mocht ontvangen; hij die zoveel genegenheid heeft gestrooid, mag nu de bloemen plukken. Hij zal wel terugdenken aan zijn vader en zijn moeder en het zal de enige schaduw over deze mooie ochtend zijn, dat zij het niet mogen meemaken met hem, wiens naam hun werk is".

Even voor de plechtigheid in de K.V.S. aanvangt gaat mevrouw Hans met haar dochters en zoon plaatsnemen in de loge.
De broers en zusters, evenals de verdere familie van Abraham Hans zijn aanwezig.
Verschillende sprekers nemen het woord.
Lode Baekelmans spreekt namens het huldecomité.
Minister Lippens vereert Hans met het ereteken van Ridder in de Kroonorde.
De heer Fischer vertegenwoordigt de persbond en Prof. Van Werveke brengt een dankwoord namens het Willemsfonds.
Leo Roels spreekt in naam van de opvoeders.
Voor de Vlaamse Toeristenbond huldigt Jozef Van Overstraeten zijn medestichter en wijst op het verdienstelijk werk van Hans.
Uit Horebeke spreken achtereenvolgens hoofdaalmoezenier Pierre Blommaert en meester Simeon De Jonge van de protestantse school, die hem een kunstfoto van zijn geboortehuis ten geschenke geeft.
Ook de kinderen worden in het huldebetoon betrokken en namens hen overhandigt de kleine Van Esbeeck aan Hans een album samengesteld met tekeningen door de kinderen gemaakt, ingegeven door verhalen uit de kinderbibliotheek.

"Gij zijt de tovenaar van ons geluk", zegt ze "die ons uit een wereld van leren , sommen maken en braafjes doen, verlost. Uit dank hebben wij een album getekend, geverfd en gekleurd, met mensen en dieren, huizen en torens, boten en molens uit uw boekjes gekozen, grote tovenaar van geluk in onze kinderjaren".

Achter de groene tafel staat het portret van Hans geschilderd door Baron Opsomer die alle grote personaliteiten op doek vereeuwigde.
Na al deze toespraken en lofbetuigingen staat Hans recht en toegejuicht door de vergadering, brengt hij op ontroerende wijze zijn dank aan allen die hem in zijn arbeid gesteund hebben.
Een daverende "Vlaamse Leeuw", meegezongen door de staande vergadering sluit dit gedeelte van de huldeviering af.
Na de feestzitting volgt in hotel Metropole te Brussel een feestmaal voor 150 genodigden.
Stapels telegrammen, hem toegezonden uit alle hoeken van het land, bewijzen dat Hans op de handen werd gedragen door zijn massa lezers. Groot en klein, arm of rijk. Wie na deze feestelijkheden denkt dat Abraham Hans het nu wel wat rustiger aan zal gaan doen, is er aan voor zijn moeite. Zijn uitgebreid lezerspubliek stuwde hem als het ware voort in zijn uitzonderlijk vruchtbare letterkundige activiteiten. Men vroeg en kreeg steeds nieuwe romans en verhalen.

 

 











 
De ontwikkeling van Abraham Hans tot een groot schrijver   De schrijvende familie Hans 
   

© 2004 - 2015 Protestants Historisch Museum Abraham Hans
Disclaimer