Het leven van Abraham Hans

De ontwikkeling van Abraham Hans tot een groot schrijver

Hij vestigt zich te Kontich, geeft zijn ontslag als onderwijzer en wordt voltijds journalist bij de krant "Het Laatste Nieuws".
Zijn eerste naoorlogs feuilleton "Het woud van Houthulst", zal in deze krant starten op 12 januari 1919.
Dat het schrijven Hans geen windeieren heeft gelegd bewijst de aankoop van een fraaie villa te Kontich op de Antwerpsesteenweg n° 55; later wordt dit het nummer 69 en het huis bestaat nu nog in zijn oorspronkelijke staat .
Hij noemde het "Houthulst".

In deze woning vindt Hans rust na zijn vermoeiende dagtaak als schrijver en rondtrekkend journalist.
Vanaf 1919 schrijft Abraham Hans een hele reeks romans, gepubliceerd door verschillende uitgeverijen.
De meest uiteenlopende onderwerpen komen hierbij aan bod.
Centraal staat altijd de mens met zijn conflicten, zijn zoeken naar geluk, naar macht en geld en altijd kennen zijn werken een bevrijdende of een gelukkige afloop. Spoedig werden de werken in wekelijkse afleveringen aan huis gebracht.

Het waren goedkope uitgaven op krantenpapier, versierd met eenvoudige tekeningen die het Vlaamse lezerspubliek veroverden.
Voor een aflevering van 32 bladzijden betaalde men vijftig centiemen en het eerste nummer werd meestal gratis aangeboden. Zo kregen zijn lezers de smaak te pakken.
Later werden de meeste van deze verhalen in boekvorm uitgegeven. Meer dan 250 romans zijn op die manier verschenen.
Abraham Hans zette zich na de herstelde vrede opnieuw actief in voor de Vlaamse Beweging. In 1919 voerde hij het woord te Roeselare bij de heroprichting van het standbeeld van Albrecht Rodenbach. Abraham Hans, die elke vorm van collaboratie met de Duitse bezetter had geschuwd, werd onaangenaam getroffen door de anti-Vlaamse hetze in de universiteitsstad Gent. Met de steun van zijn vrienden en beschermers, vader en zoon Julius Hoste, sprak Hans op 17 februari 1920 op de eerste grote amnestiebetoging te Antwerpen.
Van 4 tot 6 september 1920 was hij aanwezig op de bedevaart naar Steenkerke, waar het grafmonument van de gesneuvelde Vlaamse kunstenaar Joe English werd ingehuldigd.
A. Hans was in de twintiger jaren lid van het IJzerbevaartkomité en in die functie was hij betrokken bij de bouw van de eerste IJzertoren 1928-1930. Vanaf 1922 was hij bij de medestichters van de Vlaamse Toeristenbond en vanaf 1928 lid van het Algemeen Bestuur. Op talloze samenkomsten van het Willemsfonds was hij een begaafd spreker.
Johan De Maeght beschrijft zijn sprekerstalent op het tweede Kempens Oudheidkundig Congres in september 1925 als volgt:

"Dan sprak Hans de tafelrede uit, die aan alle ogen touwtjes vastknoopte en ze aan hem bond, terwijl een oud vrouwtje voor een deurspleet kwam luisteren en haar kruiwagen liet wachten.
Hans sprak van zeldzame dingen: Van waarheid en trouw; van de pers die een onderwijzende moeder van het volk moet zijn, één van die moeders met een wereldhart, zoals die Brugse moeder die zei, toen ze haar koperen kruisbeeld aan de Duitsers overleveren moest: Gij zijt wreder dan de joden, want die vroegen aan Maria toch de spijkers niet van het kruis en gij vraagt mij het koper voor de granaten die mijn kind zullen doden.
Toen Hans zweeg, braken de touwtjes, klapten de handen en piepte een kruiwagen".

Een schonere hulde aan het sprekerstalent van Abraham Hans is nauwelijks denkbaar. 1922 zou voor de schrijver een belangrijk jaar worden.
Hans had tijdens zijn reizen doorheen het Vlaamse land, verhalen en romans geschreven voor volwassenen, een paar kinderverhalen niet te na gesproken. Toch had hij reeds meermaals ondervonden dat vooral de jeugd nood had aan vlot leesbare en aantrekkelijke lectuur.
En vooral, het mocht niet duur zijn want bij het doorsnee gezin was zeker geen geld om boeken aan te kopen, laat staan kinderboeken.
Abraham Hans start daarom zijn monumentale "Kinderbibliotheek": wekelijks verschijnt een boekje van ongeveer 30 bladzijden, omwikkeld met een gekleurde kaft en het kost 60 centiemen.
Zijn eerste verhaal "Drie maanden onder de sneeuw", was meteen raak en werd verschillende malen herdrukt.

 

 











 
 De eerste wereldoorlog   Zijn succes duurt voort
   

© 2004 - 2015 Protestants Historisch Museum Abraham Hans
Disclaimer